امید
امید
=================
وجود ما پر است از فیض امـّید خدا این را به ما از لطف بخشید
زمین دائم به گشت امید واراست به گردیدن بگیرد نور خورشید
قمر دلبند و مشتاق زمین است ندارد کار با کیوان و ناهید
عجب مهواره ای مـّلی در ایران بدست خبره ی فن خلق گردید
محقّق شد یکی از آرزوهــا از این رو صانعش«امّـید» نامید
چو شد پرتاب این مهواره دردم فضای آسـمان را در نوردیـد
به هنگام رها گشتن ز موشک بسا از هیبتش افـلاک لـرزید
کـران آسمان را خوب پیمود به سرعت درمدارخویش چرخید
خبرها ز آن به عالم منتشر شد به شرق و غرب این اخبارپیچید
دل ملت از این توفیق شد شاد دل بعضی از این پرتاب رنجید
یکی خوشنود گشت ازسازوکارش یکی از رمـز و راز کار ترسید
به هــرجا بود ایرانی شنیدم به خود از بابت « امید » بالید
جهانش با تحیّر کـــرد باور نمودش مـردم بسیار تایید !