ياامام رضا ع

==================

چون تواي شاه کسي حشمت ودربار ندارد !  ....  جلوه  و جاذبه ات ، ثابت  و سيّار، ندارد!

خلقي از شوق چو پروانه روانند به سويت !   ....   هيچکس  مثل تو اين گرمي بازار ندارد!

جمله مشتاق ونظرباز تو باشيم ، به هرجاي   ....   ميل کوي تو  فـقط   فرقه ی زوار ندارد!

هرکه آن بارقه وجلوۀ جانانه  که ديده است!  ....  رفته هوشش زسر و طاقت گفتار ندارد!

 ماو من نيست دراين ميکده و محفل عرفان .... جوش عشقست،حساب کم وبسيارندارد!

 آن غـزالي  که  پناهندۀ  درگاه  تو گـردد   ....   تـرس صياد و کمند  و دد و آزار  ندارد!

    هر کبوتر که  به پـرواز   درآيد   امــروز   ....   بي حـرم اوج  و  پر  و  بال سزاوار ندارد

(بيکي) ازدايرۀ خطّ تو بيرون شدني نيست  ....  خطّ  مــهرتو  به جز  نقطه و پرگار ندارد!

------------------------------------

 بارالها ، مي عشقش به من ازلطف عطا کن! ....آن طهوري که به خمخانه ی خمّار ندارد!

 

 

نبض باران

===============

دو روزه ، رونق بازارگل فروشانست          ولی  مــدام  ترنّم    به نبض بارانست

چه فيضهابه چمن می تراود از باران      چه رونقيکه ازآن درفضای بستان است

به کشته ابر بهاری که  زار می گريد        گياه سبز   از اين   رويداد  خندانست

گل وهوای معطّر  اگر دل انگيز ند           چوشد به دوست مزّين صفا دوچندانست

فضای باغ وچمن جلوه ای ندارد حال !        که  ديده  باز به رخساردوستارانست

بهار و جمع موافق  که ميرسند به هم      ملک به شاد يشان شاد ودست افشانست

بهار و سبزه و گلهای سرخ ارزانيش          کسيکه يک تنه دريا وموج وطوفانست

دوطيف گشته برای دلم چو مغناطيس          يکيست قبله وآن ديگری خراسانست

به دوستان که رساند   پيام ما (بيکی)         که  ذهن و خاطرما پر ز يادِ ايشانست

 

 

                                                                  

نمای آب انبار شش بادگیری یزد 

 

 

 

 

گويند فراوان که  دراين دوره وفا نيست       مصداق از آن هرچه بجوييد  شما  نيست!

شک داشتم ازصحّت اين  فرضيه ، گفتند       هر نکته که از تجربه  گويند ، خطا  نيست

دشمن  چه  بسا  نشر دهد  آنچه  نبايد         بسيار سخنها  که  بگويـند  و  روا نيست!

راضي به رضا ييم  ،  نه تسليم به تقّدير         ناچار به  تسليم  که  محکوم قضا نيست!

ما گرچه نه واقف به اموريم به هــر حال        داريم  نظر،هست،بجا يا  که به جا نيست! 

افکار پريشان ، شـده  درد سـر و(بيکي)      بهبوديش افسوس،به درمان ودوا نيست!