از هردری

======================

ما  نمی گیریم  رشدِ  ریشه ها  را   سر سری       تا  شود   سبز  و  شکـوفـا   شاخة  نوآوری

از وفور تازگی  هـا   جز  امید خیر  نیست !          بردرخت آرزو  هم   هست  گاهی  ،  نوبری

شاد  و  خوشنودیم   از  سیر قـطارپیشرفت          بـــر نمی گردیم  ما   از  موضع  فن آوی

شد اگر نو ، فکر و شعر و قالب و سبک و بیان         کم  نشد  از  رتـبة   هـمـدوره های انوری

ميوة ممنوعه  ،  کـار آدمی  را   کـرده زار !          حال  باید  دل ببندد  بــر درخـتِ ديگري

چشم ودل را می نوازد هردرخـتِ میوه دار           بید  جبران  میکند  با  سایه ، عیب بی بری

نیست  هیچ اجزاءِ شی ای بی تناسب جفت وجور     هرسری را هست  سودای مناسب همسري

غیر از حــوا   ندارد  زوج آدم ،  هیچ  زن!          حسرت خوشبختی او می خورد ، هر دختری

غولهاي عـــهدِ مـا ، ازقصّه دور افتاده اند          ديو  هم  دارد  بـرای  عـدّه اي  حـکم پري

چون  رسد  پای یکی دلّال ،  در باغ  بـهشت          بیم آن دارم که  بفروشد  به صدها مشتری

رشد انسان  از  کتاب  است  و معلِّم ، بیگمان       زندگی  با  عـلم   دارد  کم   و کیفِ  بهتری

کم نمی آرد به مضمون(بیکی)ازحرف وحدیث         دفترش  دارد   فراوان  گفته ها  از  هر دری

-----------------------------------------------------------------------------------------

روز دهم اردیبهشت  روز خلیج فارس نام گذاری شده است . درهمین روز،  همایش خوبی  به همین نام

درسالن فجر شهر شهرضا ،  برپا بود ، منهم از یزد دعوت بودم  و برنامه  شعر خوانی داشتم ، یکی از آنها

 راکه خواندم  اینست .

 خليج فارس

===============

  خليج فارس ، دريايي که در اطلس نماياني     ...     اگر سمت جنوبي  مطمئن  در قلب ايراني!

   اگر يک جرعه ام بخشي ازآن آب حياتت را   ...   بسا خضرانه(ع) دريابم زجامت عمرطولاني!

درون سينه ات  گنجينه ها  نغز و خدادادند !   ...    پرازاعجاب و موجودات و مرواريدومرجاني!

 به جانت خاطرات تلخ  و شيرين تو مستور ند  ...    به  تاريخ کهن  استوره اي پيدا و پنهاني !

  بلند آوازه و لبریزی از احساس خوبی ها !   ...  پر از تسنیم و ازتشبیبهای نبض بارانی!

از اقياس هندي  ميرسي  تا  خاکِ خوزستان   ...    نماي  ساحل بوشهر  و  هرمزگان و  عمّاني

نمايانست  بررويت چوخال رخ ، بسي خشکي   ...    وداراي ابو موسي  و  تنب  و کيش  و لاواني

خبردارم چه طوفاني زنامت درجهان برخاست!  ...  توآيا  راز اين جنجال و اين هنگامه ميداني!

 مگر  بيزاري از بيگانه  و  از عابــر  ناجنس !!   ...  که گاهي بينمت  موّاج  و ناآرام   و توفاني !!

يقين ، تا هست هستي اي خليج نيلگون پارس ...   براي من   که  دلبندِ  توام   بالنده  ميماني!

-------------------------------------

اکبر علی بیکی ، یزد

 

هنوز صبر   و  قراري که داشتم  دارم       به آرزو  سر و کاري که داشتم دارم

 اگر چه  فاصله ها  سد  و مانع راهند         به سر هواي دياري که داشتم دارم

شکسته است به سختي زمانه ام ، امّا        هنوز  شانه به باري که داشتم دارم

اگرچه صيد فراري است ازخطر دائم        من آن فنون شکاري که داشتم دارم

گمان مبرکه دمي فارغم من از يادت       به جان هنوز شراري که داشتم دارم

 شميم زلف تو  وقتی مشام  دريابد !        نسيم و فيض بهاري که داشتم دارم

اگرقبول کني  بـرگ سبزي از(بيگي)       به پودِ خاطره  تاری که داشتم دارم