خليج فارس

===============

خليج فارس ، دريايي که  در اطلس  نماياني        اگر سمتِ جنوبي ، مطمئن در قلب ايراني !

اگر يک جرعه ام بخشي ازآن آب حياتت را         بسا  خضرانه دريابم  ز جامت  عمر طولاني !

درون سينه ات  گنجينه ها  نغز و خدادادند  !       پرازاعجاب و موجودات و مرواريد ومرجاني !

به جانت خاطرات تلخ و شيرين تو مستورند         به  تاريخ کهن  استوره ي  پيدا   و  پنهاني !

بلند آوازه  و لبریزی  از احساس خوبی ها  !         پر  از  تسنیم  و  از تشبیبهای نبض بارانی !

از اقياس هندي  مي رسي تا خاکِ خوزستان        نماي ساحل  بوشهر  و  هرمزگان و عمّاني

نمايانست بررويت چوخال رخ ، بسي خشکي       وَ داراي ابو موسي  و  تنب  و کيش و لاواني

خبردارم چه طوفاني زنامت درجهان برخاست !     تو آيا راز اين جنجال و اين هنگامه ميداني !

مگر  بيزاري از بيگانه  و  از  عابــر  ناجنس  !       که  گاهي  بينمت  موّاج  و نا آرام  و توفاني !

يقين تا هست  هستي اي خليج نيلگون پارس      بـراي من  که  دلبندِ  توام  بالنده  ميمانی !

------------------- ------------------

مهرت درون  سينه  و در سر هواي تو      جانا  بر آن سرم که دهم جان برای تو

بسيار  گفته اند    وفـا   يا   جـفای يار     قصد  من است  دل بنهم  بر وفای تو

شاه  و  گدا   اگـر چه  ندارند  نسبتی      کم تر  ز پادشاه  ،  ندارد  گــدای تو

رابط  تويی  ميان خـداوند  و  خلق او       گيرا تر است   از همه ي ما دعای تو

 يک شعر خوب نذرتو کردم  ادا نشد         همت دوباره خواسته ام  ازخدای تو

 با نسخه ی تو  درد  جهانی  دوا شود!      دلبسته است(بيکی)ازاين برشفاي تو

 

 

 

 

 

 

سرم    بالا   گرفتار  غروره               بدن   همراهِ من    سدّ  عبوره

به رغم  شورو شر کار سروتن            دلم   درسينه ام  سنگ صبوره

 

 

 

  

 

شبم به داغ تو شاعر ، چه سرد و ديجوراست!   ... زبسکه ديده برايت گريست  بی نور است!

هـزار حيف !  بـهارت خـزان به يغما  برد !  ...   غـزل بدون تو  امروز  بي شر و شوراست!

(چه زود ديرشود )وقت و رسم باغ است اين! ...   گلابـگـير که گل زود  چيد  معذور است !

به آه ، هرکه تو را ديده بود  با خود  گــفت  ... چو اشک،شربت شيرين بکام ما  شوراست!

از آن زمان که تو را  خاک سرد  بستر شد    ...    هـزار  قــيد تاسّـف   مـلازم  گور است!

رسيد  موج غـمت تا  به  بيکـرانه ي شعر    ...   و از تــراکم افسوس   واژه  رنجور  است!

 روانه  مرثيه ها  بين  غــروب  و در پايـيز     ...    براي تعـزيت ، (قـيصر امين پور) است!

هنوز  داغ  دل  از هجرت  (شفق) ما را ست  ...  بسا که روح  وی  از بزم شعر مسرور است

 به اجتماع و به فرهنگ هرکه  خدمـت کرد  ...   يقين به نـزد  خداوند خويش ماجور است!

صفات مـردم نيکو  هر آنچه (بيکی) گفت  ...    به خود  اراده  ندارد  به گفته  ﻣﺄ مور است!