مباد ای دل غافل که من گناه کنم! تمام نامـة اعمال خود سیاه کنم
من از قداست موی سفید دارم شرم که بزم عیش و طرب نیز روبراه کنم
قسم به شادی دلها ، نمی روم هرگز دوباره زندگی ام را به غم تباه کنم
به غصّه خوردنِ ماحل نمیشود مشکل مباد پشتِ سرهم من اشنباه کنم
خدا بگفتة خود غافرالخطایا هست خوشاکه نیمه شبی توبه ازگناه کنم!
صبر و ظفر
=========================
درخت ، جـاذبه از سایه و ثمر دارد وَ سخت واهمه از تیشه و تبر دارد
همیشه رسم همین بوده آنکه مظومست به لطف و بر مدد این و آن نظردارد
حصارخانه به سنگ و ملاط محکم کن که همجواری با گـرگـها خطر دارد
به سرزمین مقدّس چرا بتازد خصم ! چه فتنه ایست که دیوانه زیرسر دارد
ببند ظلم به هرجا کسی گرفتاراست بگوکه شام سیاه ازپی اش سحر دارد
مقاومت شود اغلـب کلید پیروزی و صـبر درصـد بالایی از ظفر دارد !
---------------------- ------------------------
به پیشواز مـــــــــــحّرم دلا بیا بــــرویم به هیئتی که زنـد دم به کربلا برویم
به روضه خوانی ومداحی آنچه مقدور است به هم نوایی گلبانگِ نینوا برویم!
کیستان ؟!
================
به جایگاه شرافت نشسته است گواه به لاله ای که بـرآرد بهار جلوه گر است
گرفته مسجد و محراب عطرگیسویش به کوچه کوچة شهر ودیار جلوه گر است
به لوح وعکس فراوان و جلد جلدِ کتاب به قاب و منظرة بی شمار جلوه گر است
به رتبه اش نرسد هیچ زنده در گیتی به نام و واژة او افتخار جلوه گر است
به کربلا و نجف کاظمین و مشهد توس بـرآستانه ی دارالقـرار جلوه گر است
حـریم امن حـرم جایگاهِ راحت اوست به چشم زائـر خود درمزار جلوه گر است
به دور نخـل عـــزا سالــروز عاشورا به فوج نوحـه گـرسوگوار جلوه گر است
به محفل همگانست نام و یادش سبز به شعروشوروسرود وشعارجلوه گر است
نهال دین شده است آبیاری از خونش به رنگ سرخ گل وَ گل انارجلوه گر است
به عین جلوه گری ، گاه نیز گمنام است به پشتِ ابر و افق های تار جلوه گر است
به کیستان نگـر او گشته زیوراین شعر چو چلـچراغ به طیف غبار جلوه گر است
---------------------------------